Hatice Üçpınar

Ben 41 yaşında, çocukluğumdan beri böbrek yetmezliği ve 22 yıldır ise diyaliz hastasıyım. Huzursuz bacak Sendromu ile tanışmam 12 sene önce oldu. Başlarda geceleri uyumak için yattığımda bacaklarım da sadece yanma ve huzursuzluk ile başladı. Ayağa kalktığımda belirtiler tamamen yok oluyordu. Ama seneler geçtikçe sadece bacaklarım değil kollarımda ve sonunda neredeyse yer yer vücudumun her yerine dağıldı bu karıncalanmalar, yanmalar ve sızlamalar ve kendi kendine atmalar.

Geceleri birkaç saat olsun uyuyabilmek için bağımlılık yapan ve şiddetli yan etkileri olan Parkinson hapları kullanmak zorunda kalıyordum. Uçak otobüs araba yolculukları ise tam bir kabustu benim için. Son zamanlarda semtomlar daha da ilermiş, akşamları koltukta oturmak bile mümkün olmuyordu. Uzun kollu yada pantolon ile oturmak bile işkence olmuştu benim için bu yüzden gündüzleri de epilepsi hapları kullanarak oturabiliyordum bir nevi. Hayatım gerçek anlamda cehenneme dönmüştü. Uykusuzluk ağrılar sinirlerimi de etkiliyordu doğal olarak. Hapların yan etkileri konsantrasyon bozuklukları sürekli uyuşmuş şekilde yaşamaktan zevk alamaz olmuştum.

Ben Almanya’da yaşıyorum. Bundan 1 yıl önce Türkiye’ye geldiğimde, eski bir okul arkadaşım Zeynep'in sayesinde hayatımın dönüm noktası olarak gördüğüm tedavi ile yani Okay Sağtürk ile tanıştım. Kuşadası'nda tedaviye başladık ve bir süre sonra düzelmeleri hissettim ve bir zaman sonra kullandığım hapları tamamen bıraktım. Mucize gibi bir şeydi ve bırakalı tam 5 ay olmasına rağmen bu illetten kurtulduğuma hala inanamıyorum.

Okay hocamın sayesinde bugün çok çok iyiyim ve mutluyum. Okay Sağtürk ve tüm klinik çalışanlarına nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Memnuniyetimi sevgimi kelimelerle anlatmak mümkün değil.

En sonunda bu kabusumdan Okay Sağtürk Bey’I bulunca kurtuldum. Ona gelmeden önce günde tam 12 tane ilaç alıyordum. Şimdi hiç almıyorum. Şimdi onun tedavisi altındayım. Kendimi çok iyi hissediyorum. Uyumaya başladım. Ruh halim düzeldi. Hastalığımın tamamen geçtiğini ve acı dolu karanlık günlerin geride kaldığını hissediyorum. Kendisine minnet borçluyu. Kendisine hayatımı borçluyum.